دوره 12، شماره 2 - ( 3-1404 )
جلد 12 شماره 2 صفحات 104-95 |
برگشت به فهرست نسخه ها
زهرا مالدار1 
، فاطمه شهابی زاده*2 ، قاسم آهی3
، فاطمه شهابی زاده*2 ، قاسم آهی3
1- گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2- دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران ،f_shahabizadeh@yahoo.com
3- دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
2- دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران ،
3- دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
چکیده: (1440 مشاهده)
سابقه و هدف: کمردرد مزمن بار سنگینی ازنظر پزشکی، روانی، اجتماعی و اقتصادی بر افراد، خانواده‌ها، جوامع و دولتها تحمیل می‌کند و به‌عنوان یک مشکل شایع، عودکننده و پرهزینه در سراسر جهان شناخته می‌شود، بنابراین مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری هیجانی و پریشانی معنوی زنان دارای کمردرد مزمن انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی پژوهش شامل تمامی زنان مبتلابه کمردرد مزمن مراجعهکننده به کلینیکهای فوق تخصصی درد بیمارستانهای رضوی و امام رضا (ع) شهر مشهد در سال 1402 بودند که 20 نفر از افراد واجد شرایط که داوطلب مشارکت در پژوهش بودند، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه (۱0 نفر آزمایش و ۱0 نفر گروه کنترل) جای‌داده شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه حضوری ۹۰ دقیقه‌ای در مدت دو ماه تحت مداخله قرار گرفت و گروه گواه مداخله معمولی را دریافت نمود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های انعطاف‌پذیری هیجانی رشید و بیات (1398) و پریشانی معنوی کو و همکاران (2010) بودند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره در سطح معناداری 05/0=α انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (01/0>P).
نتیجه‌گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌صورت معنی‌داری باعث افزایش انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و بهبود پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) زنان مبتلابه کمردرد مزمن شده است.
روش کار: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی پژوهش شامل تمامی زنان مبتلابه کمردرد مزمن مراجعهکننده به کلینیکهای فوق تخصصی درد بیمارستانهای رضوی و امام رضا (ع) شهر مشهد در سال 1402 بودند که 20 نفر از افراد واجد شرایط که داوطلب مشارکت در پژوهش بودند، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه (۱0 نفر آزمایش و ۱0 نفر گروه کنترل) جای‌داده شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه حضوری ۹۰ دقیقه‌ای در مدت دو ماه تحت مداخله قرار گرفت و گروه گواه مداخله معمولی را دریافت نمود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های انعطاف‌پذیری هیجانی رشید و بیات (1398) و پریشانی معنوی کو و همکاران (2010) بودند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره در سطح معناداری 05/0=α انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (01/0>P).
نتیجه‌گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌صورت معنی‌داری باعث افزایش انعطاف‌پذیری هیجانی (تنظیم هیجانی مثبت، تنظیم هیجانی منفی و ارتباط هیجانی) و بهبود پریشانی معنوی (ارتباط با خود، ارتباط با دیگران، ارتباط باخدا و مواجهه با مرگ) زنان مبتلابه کمردرد مزمن شده است.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |