Talebi M, Ghazanfari A. Parental Self-efficacy and Spiritual Intelligence Impact Mothers' Psychological Well-being, Mediated by Alexithymia, in Families of Children With Intellectual Disabilities. Health Spiritual Med Ethics 2025; 12 (3) :223-232
URL:
http://jhsme.muq.ac.ir/article-1-619-fa.html
طالبی مهناز، غضنفری احمد. رابطه خوداثرمندی والدینی و هوش معنوی با بهزیستی روانشناختی در مادران دارای کودکان کم توان ذهنی: نقش میانجیگری ناگویی هیجانی. Health, Spirituality and Medical Ethics. 1404; 12 (3) :223-232
URL: http://jhsme.muq.ac.ir/article-1-619-fa.html
1- گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران،
2- گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ، ghazanfariahmd@gmail.com
چکیده: (708 مشاهده)
زمینه و اهداف: بهزیستی روانشناختی مادرانی که کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی را پرورش میدهند، تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله اعتماد به تواناییهای فرزندپروری و ظرفیت درک معنوی آنها قرار دارد. هدف این مطالعه بررسی روابط بین خودکارآمدی والدینی و هوش معنوی با بهزیستی روانشناختی در مادران کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی، ضمن ارزیابی نقش میانجی ناگویی هیجانی در این روابط است.
روشها: این مطالعه از طراحی پژوهش توصیفی همبستگی استفاده کرد. جامعه هدف شامل کلیه مادران کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی ساکن شهر تهران در سال 1403 بود. نمونهای در دسترس شامل 269 مادر انتخاب شد. دادهها از طریق اجرای پرسشنامههای ارزیابی بهزیستی روانشناختی، خودکارآمدی والدینی، هوش معنوی و ناگویی هیجانی جمعآوری شد. برای ارزیابی مدل پیشنهادی از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد.
نتایج: تحلیل نشان داد که بین ناگویی هیجانی و بهزیستی روانشناختی یک ارتباط منفی معنادار وجود داشت، و همچنین بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی یک همبستگی مثبت معنادار مشاهده شد. علاوه بر این، همبستگیهای منفی معناداری بین هوش معنوی و ناگویی هیجانی و بین خودکارآمدی والدینی و ناگویی هیجانی مشاهده گردید. ماتریس همبستگی همچنین یک رابطه مستقیم مثبت معنادار بین خودکارآمدی والدینی و بهزیستی روانشناختی را نشان داد. علاوه بر این رابطه هوش معنوی و خودکارآمدی والدینی با بهزیستی روانشناختی از طریق واسطهگری ناگویی هیجانی معنادار بود. بر اساس نتایج مدل پژوهش برازش قابل قبولی با دادهها نشان داد.
نتیجهگیری: این مطالعه ناگویی هیجانی را به عنوان یک میانجی حیاتی بین هوش معنوی و خودکارآمدی والدینی و بهزیستی روانشناختی شناسایی کرد و روابط مستقیم و غیرمستقیم معناداری بین این متغیرها، مستقل از جنسیت کودک نشان داد. این یافتهها بر اهمیت هدف قرار دادن ناگویی هیجانی و ارتقای هوش معنوی و خودکارآمدی والدینی برای بهبود بهزیستی روانشناختی در این جمعیت تأکید میکنند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/1/22 | پذیرش: 1404/2/28 | انتشار: 1404/6/10