Research code: IR.IAU.BIRJAND.REC.1403.035
1- گروه روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.، دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران، استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران ، psy1393@gmail.com
چکیده: (743 مشاهده)
زمینه و هدف: بهزیستی اجتماعی یکی از ابعاد مهم سلامت روانی دانشجویان است و عوامل روانشناختی متعددی میتوانند بهزیستی اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهند که ازجمله آنها میتوان به خوشبینی و شفقت به خود اشاره کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خوشبینی و شفقت به خود به عنوان یک مولفه معنوی در پیشبینی بهزیستی اجتماعی دانشجویان انجام شد.
روش: این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند در نیمسال دوم تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنها 351 نفر با روش نمونهگیری تصادفی-خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها، از پرسشنامههای استاندارد جهتگیری زندگی شییر و کارور (1994)، شفقت به خود نف (2003) و بهزیستی اجتماعی کییز و شاپیرو (2004) استفاده شد. دادهها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری در نرمافزار SPSS-27 تحلیل شدند.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که خوشبینی (F=48.52, P<0.01) و شفقت به خود (F=50.18, P<0.01) نقش معناداری در پیشبینی بهزیستی اجتماعی دانشجویان دارند و به ترتیب 8/45 درصد (R²=0.458) و 2/50 درصد (R²=0.502) از واریانس آن را تبیین میکنند. ضرایب رگرسیونی استانداردشده نشان داد که هر دو متغیر تأثیر مثبت و مستقیمی بر بهزیستی اجتماعی دارند.
نتیجهگیری: این یافتهها بر اهمیت تقویت خوشبینی و شفقت به خود در میان دانشجویان تأکید دارد و پیشنهاد میشود دانشگاهها با برگزاری کارگاههای آموزشی، جلسات مشاوره و برنامههای حمایتی، سطح این ویژگیها را در دانشجویان ارتقا داده و به بهبود بهزیستی اجتماعی آنان کمک کنند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/1/13 | پذیرش: 1404/2/16 | انتشار: 1404/6/10